Do trzech razy sztuka

Chociaż u mnie to nie koniecznie na trzecim się skończy. Ale o czym mowa, już mówię.
Wózek.
Mój pierwszy wózek mama zamówiła w listopadzie. Do nas trafił tydzień  przed USG połówkowym. Jak czytacie bloga od początku, to wiecie, jaka była sytuacja. No ale jestem i mam się dobrze.
Ten wózek miał mi służyć długo...

Pierwszy spacer po wyjściu ze szpitala

Moje pierwsze wyjście na wybory

I gondola służyła mi ładnie i długo. Bo do połowy grudnia. Miałam 9 miesięcy jak przełożona zostałam do spacerówki.

I całkiem fajnie było na spacerkach. Więcej widziałam i mama mogła mi podnieść oparcie żebym mogła zobaczyć jaki jest świat. Tylko, że zapakowanie tego wózka do auta graniczyło z cudem. Jeszcze gdyby z nami ciągle jeździł tatuś to może dałoby radę, ale mama sama to już nie. Stelaż trzeba złożyć i wypiąć tylne kółka a siedzisko trzeba by było pakować koło mnie na siedzenie. Może były takie dwa wyjazdy i rodzice postanowili kupić wózek podróżny. 
Mała. lekka parasolka, składana. Taka miała być. Najważniejszą rzeczą było rozkładane oparcie, bo wtedy nie umiałam za ładnie siedzieć, a na siłę nie wolno mnie było sadzać, bo mogłabym dostać skrzywienia kręgosłupa. Mama taki wózek znalazła i rodzice pojechali i go dla mnie kupili.

Więc jeden był ciągle w bagażniku a z drugiego korzystałam na różne sposoby.

Spacerki na śpiocha

Łóżko w salonie

Leżanka

 Zanim ładnie nauczyłam się siedzieć i zanim rodzice kupili mi fotelik do karmienia, wózek służył mi za fotel do jedzenia. Miałam poduszkę, pieluszkę na kolankach i mama miała komfort, że podczas jedzenie nie wypadnę. 
Teraz coraz ładniej siedzę i wózek podróżny przestał spełniać swoją rolę. W tym wózku byłam kładziona lub sadzana ale tylko na parę minut. Niestety był do mnie nie dostosowany. Kiedy teraz siedzę w nim nawet godzinę, czy dłużej to mama musi mnie co chwila poprawiać, bo się zsuwam. Moja górna część ciała układa się jak plecy pijaka, który kima pod monopolowym w kącie. I w ogóle nie mam możliwości poprawienia się. Pasy są bardziej, bo muszą być. Są luźnie i nie trzymają mnie w ogóle.
Kilka tygodni temu mama zaczęła poszukiwania trzeciego wózka. Tatkowi też nie podobało się jak siedzę w wózku podróżnym. Tatko też nie był zachwycony, że tak dużo miejsca zajmuje po złożeniu.
W końcu mama znalazła wózek z siedziskiem kubełkowym i to był strzał w dziesiątkę. 
Kilka dni temu byliśmy w Łodzi i po powrocie do Piotrkowa podjechaliśmy do sklepu żeby tylko zobaczyć czy mają ten wózek. I mieli i to nawet dwa. Mogłam przymierzyć się do wózka i nawet trochę w nim posiedziałam. Dla rodziców to była krótka piłka, bierzemy. A najlepsze jest to, że po złożeniu jest malutki.

Byłam już w nim na spacerkach dwóch i nawet w nim spałam też dwa razy. Spisuje się na razie jak na medal. 
Oczywiście wolałabym śmigać po mieście na dinusiu ale jakoś nie potrafię nim kierować, a mama nie chce go pachać. Może jak pogadam z tatkiem...

Ja już ( prawie) jem sama i piję sama

Tak, tak, tak !!!
To cudowne coś pojawiło się dwa dni temu. Tak po prostu. Mama tyle miesięcy uczyła mnie samodzielnego jedzenia rączkami i nic. Jak brałam ciasteczko ( bo na tym jedzonku ćwiczyłyśmy) w rączkę to zaraz je upuszczałam, albo bardzo niedokładnie próbowałam włożyć do buzi. W sumie nie wychodziło mi to za dobrze. Mama miała ubaw jak z otwartą buzią czekałam aż moja rączka raczy zbliżyć się z jedzonkiem. A w końcu kończyło się to tak, że ciasteczka zjadały pieski z podłogi a nie ja.
A przedwczoraj podczas karmienia sama wysunęłam rączkę i wsadziłam ją do miseczki z zupą i wyciągnęłam z niej ziemniaka i SAMA włożyłam go do buzi. Mama miała minę jakbym zaczęła tańczyć i śpiewać jednocześnie. Wczoraj dostałam na talerzyku pokrojoną parówkę. Mamcia stanęła obok i powiedziała: Jedz Jagódko. No to mnie przecież nie trzeba dwa razy powtarzać. Od razu zaczęłam jeść.

Mama idąc za ciosem po jedzonku dała mi picie. Było parę prób nieudanych, ale w końcu załapałam o co chodzi z trzymanie butelki. Dużą rolę odegrała w tym Nataszka, taka moja koleżanka tylko 5 dni młodsza ode mnie. Mamy były na spacerku i widziałam jak Nataszka pije sama z bidona i stoi sama i chciała sama chodzić, tylko, że butów nie miała. No to jak Natasia pije sama to ja nie umiem. I proszę, umiem. 

Moje nowe zasypianie

Mama chciałaby żebym sypiała tak długo i często jak rok temu. Wtedy przesypiałam nawet 18 godzin na dobę, a czasami nawet 20.

Teraz kiedy jestem już duża to nie chce mi się tyle spać. Mamcia powtarza, że dla mnie sen jest jak lekarstwo, ale ja nie jestem przeziębiona i tak sobie myślę, że godzinka krótkiej drzemki mi wystarcza. Jak gadałam o tym z tatusiem, to tatuś powiedział mi czemu mama chciałaby żebym trochę dłużej spała. Bo wtedy mogłaby coś zjeść, nawet się sama położyć się spać, albo po prostu odpocząć ode mnie.
Dla mnie sprawa jest jasna, przespałam połowę mojego życia, prawie nic nie pamiętam z okresu neonatologii i pierwszych miesięcy w domu.

Podobno przez sen się rośnie

Nic nie pamiętam, bo spałam. To teraz chcę wszystko widzieć, słyszeć, czuć i chcę wszystko pamiętać, więc nie mogę tyle spać. 
Mama tyle razy mi mówiła, że jak śpię to jestem aniołek. Taka ładniusia i kochana. Ale ja się wszystkiego domyślam, mamie chodzi o to, że wtedy nie rozrabiam. 

Teraz to mama musi stawać na głowie żebym zasnęła w ciągu dnia. Jak tatuś ma nocki to potem je odsypia i mama podrzuca mnie o 13 do tatka i śpimy sobie razem. Tatko z córusią. A jak tatusia nie ma to najpierw ćwiczenia, potem papu i piciu i dopiero wtedy mogę ewentualnie skłonić się ku drzemce, na jakąś godzinkę, no może trochę dłużej.

Moje nocne spanie prawie nigdy nie sprawiało rodzicom problemu. Nie licząc okresu kilku epizodów kolki i ząbkowania ( w szczególności górnych jedynek). Nawet jak miałam problemy z oskrzelami to ładnie spałam w nocy. 

Mamcia teraz dzięki temu, że mamy wakacje i wszyscy są na urlopach lub ośrodki gdzie ćwiczę są zamknięte, może mnie układać do snu o tej samej godzinie. I nawet moje nocne kładzenie się spać jest o 20 - 21, a nie po 23. 

Jedyną różnicą jaka się pojawiła u mnie ostatnio to jest to, że zasypiam na brzuchu. Kiedyś to było nie do pomyślenia żebym wytrzymała 2 sekundy na brzuchu, a co dopiero spać!!!

Mamusia jak mnie usypia to mizia mnie po karku i po pleckach i tak fajnie mi się wtedy...odlatuje.

10 000 - dziękuję

Oj jak Was dużo tu zagląda. Już mam ponad 10 000 odsłon. Chciałam z rodzicami podziękować Wam, że mój blog jest przez Was czytany. 

To dzięki temu blogowi poznałam Zosię i jej rodziców. Teraz nasze mamy sobie rozmawiają i się nawzajem wspierają. To bardzo ważne żeby móc z kimś porozmawiać o podobnych problemach, bo jak wiadomo rodzice takich dzieciaczków jak ja czy Zosia spotykają się z tematem wodogłowia na co dzień. 
Mamusia mi tutaj podpowiada, że mój blog jest czytany na całym świecie. Czytają go tutaj w Europie, w Azji i nawet daleko daleko za oceanem.W sumie 27 krajów. Ostatnio pojawili się czytelnicy z Chin, Izraela i Wietnamu. Oczywiście nie mogę zapomnieć o tych, którzy na co dzień śledzą moje losy tutaj czy na Facebooku . 

Dziękuję Kochani, że jesteście i mnie wspieracie. 

Upały

Nie wiem czy u Was też, ale u mnie to jest bardzo gorąco. W domu mam gorąco, na podwórku, i nawet na spacerkach. To nie jest fajne wychodzić na spacer w porze kiedy powinnam być szykowana do kąpania. A tak od kilku dni jest. Mama wychodzi ze mną o 19 czy nawet później i tylko na godzinę. Po prostu skandal.
W sobotę mama powiedziała tacie, że jedziemy do Focusa, bo tam mają klimę. I pojechaliśmy. Auto na parkingu się schłodzi, a wiem to od taty. Więc jak tata mówi, że będzie fajniej wracać takim autem to tak będzie. 
Mama to ma nosa, bo jak tylko wyszliśmy na galerię to od razu poczułam klimę. Mama wie gdzie jest działająca klima. Wycuwa ją pewnie. 
Oczywiście nie obyło się bez chodzenia po sklepach. Parę rzeczy dostałam. Ależ ja się nie gniewam i nie mówię, że to źle. Jestem kobietką i lubię otworzyć szafę i nie myśleć, że nie mam co na siebie włożyć. Po zakupach tatę już zaczęły boleć nogi. Nie dziwię mu się, bo mama przy tej klimie odżyła i jeszcze tyle sklepów dookoła, że energii dodatkowej dostała. Tata się nigdzie nam nie zgubił i w nagrodę poszliśmy na małe co nie co.
A w takie upały to się od środka trzeba schłodzić.

Bez obaw mama w środku nie ma pepsi, ma coś mniej kalorycznego. Przecież ma cukrzycę to wie, że nie powinna.

Ja też mam wakacje, ale się nie lenie.

Dzieci mają wakacje, dorośli, w tym moja pani rehabilitantka, też, zajęcia na Dziewanny w Łodzi odwołane do września. To co ja mam robić. Skoro wszyscy mają wolne to ja też chce. 
Mamusi powiedziałam, że będziemy sobie chodzić na długie spacerki. Mama wie jak ja to lubię i nawet czasami zabiera coś do jedzenia dla mnie i wychodzimy na bardzo długaśny spacer. Prawie na 5 godzin czasami.

Na spacerku to się z mamą powygłupiamy, potem ja mam drzemkę, następnie coś do jedzenia dostanę i pomału wracamy do domu. Mama to mogłaby w jakiś maratonach startować, w kategorii "chodzenie bez celu". Tylko, że mama ma cel. Mam pooddychać świeżym powietrzem i się zdrzemnąć, a że mama chodzi w cały świat to już inna bajka.
Na razie mam przerwę w rehabilitacji, ale mama jakoś tą rehabilitacje ze mną robi codziennie. Moje postępy w siedzeniu, uwaga nie w samodzielnym siadaniu, są coraz lepsze. Niedawno miałam wychodne z rodzicami i po powrocie do domu mamę bardzo rozbolały ręce ( w końcu dźwiga mnie biedna cały dzień). I wylądowałam na stołku. Mama pilnowała mnie żebym nie spadła. Ale nie wiem kto był bardziej zdziwiony tym, że ładnie sama siedzę ja czy mama.

Poza takim siedzeniem poprawiło się też siedzenie na materacu. Dzisiaj siedziałam ponad godzinę. Mama była jak zawsze obok i bawiła się ze mną. Mama mi daje zabawki a ja je wyrzucam.

Za nóżkę jedną i drugą też umiem się złapać

Obracanie i inne wygibasy też lepiej mi wychodzą. Ćwiczenia z mamusią przynoszą efekty.

Rehabilitacje ruchowa jest dla mnie ważna, ale rodzice nie zapominają też o moim rozwoju intelektualnym. Nad tym w szczególności pracuje mama. Ostatnio miałam parę ćwiczeń. 
Mama mówiła do mnie " Jagódka uśmiechnij się" i popatrzcie co ja umiałam zrobić.

Nawet jak udaje, że śpię to czasami mamę posłucham i...

Najlepszym czasem kiedy mam wolne jest kiedy tata też jest w domu. Idziemy wtedy całą naszą malutką rodzinką na spacerek. Mam już dar przekonywania, który działa wyjątkowo na tatusia. I nasze spacerki zawsze zahaczają o lody. Tata kupuje trzy, w tym dwa dla siebie, gdzie pół i tak ja mu zjem. Zjadłabym całego, ale mama...nie pozwala.

Są też dni kiedy mama eksperymentuje w kuchni i ja jestem takim króliczkiem doświadczalnym. Mam nadal ćwiczyć gryzienie i mama musi bardzo dużo warzywek kroić. A różne kształty mamie wychodzą. Mam duże kwadraty i małe, są takie połówki kółek i całkiem pokrzywione inne figury. Generalnie to działa, bo coraz ładniej radzę sobie z gryzieniem coraz większych kawałków i co najważniejsze coraz twardszych.

Mamie czasami coś strzeli do głowy...

... i da mi malutki kawałek cytryny zamiast parówki z chlebkiem.

Mama ma święto, a ja mam nowe doświadczenia

26 lipca mamunia miała imieniny, więc z tatusiem musiałam coś dla mamy zaplanować. I tak sobie wymyśliliśmy, że zabierzemy mamę do restauracji. Mama wiedziała, że ma się zrobić na bóstwo i mnie też. I jak będziemy, my dwie kobitki gotowe, to wychodzimy na miasto.
Po południu wsadzili mnie do wózeczka i pojechaliśmy na przystanek, gdzie takie duże samochody jeżdżą i wożą ludzi do pracy i do szkoły. Pierwszy raz jechałam czymś takim. Fajnie było, bo wygodnie siedziałam w wózeczku a ten pojazd sobie jechał. I dojechaliśmy, i trzeba było wysiąść. Szkoda, bo to nie był koniec trasy i duży samochód pojechał dalej beze mnie.
Tatuś powiedział, że do domku też takim pojedziemy, to od razu mi się humor polepszył.
Mama po jakimś czasie zaczęła się już orientować gdzie idziemy, bo kiedyś mówiła tatkowi, że chciałaby tam pójść. 
I jesteśmy na miejscu. pod restauracją " Karuzela Smaków". 

Rodzice sobie usiedli, przyszła pani kelnerka i przyniosła menu i jak mnie zobaczyła to powiedziała, że mają menu dla dzieci i za chwilę ja też miałam swoje menu. Nie umiem czytać, więc mamcia wybrała coś pysznego dla mnie. Mama zauważyła fotelik do karmienia dla dzieci i po chwili tatko przesadził mnie z wózka do fotelika. Jak świętujemy, to świętujemy, nie chciałam być w wózku jak jakieś małe dziecko.
Pani kelnerka zaczęła przynosić dania dla rodziców i dla mnie też. Ja nie wiedziałam, że tyle dużo jedzenia mi mama zamówiła. 
Mamcia miała makaron, tatko rybkę, a ja dostałam pampuchy z takim sosem jeżynowym i prawdziwą bitą śmietanę. No powiem tylko jedno dla mnie to było niebo w gębie. Pierwszy raz jadłam pampuchy i pierwszy raz taki sosik próbowałam, ale zasmakowało mi to. Mama mówi, że było słychać jak mi smakuje. 

 

 

 

 Tatuś ja wiem, że urodziny i imieniny ja mam już za sobą. Ale mama ma jeszcze urodziny, za niedługo, a Ty tatuńcio kochany po mamie masz urodziny i imieniny. Czyli trzy razy możemy jeszcze pojechać dużym samochodem w tamtą i z powrotem i trzy razy iść na jedzonko.