Walczymy o Jagodkę

06.01.2014 trafiliśmy na 5 piętro do Prof. Szaflika. Od wtorku do czwartku trwały konsultacje, badania. Był rezonans.
Podczas konsultacji z neurochirurgiem mieliśmy okazję zdecydować o terminacji ciąży ... ale to nasze dziecko. Ma już rączki, nóżki, rusza się, kopie mamę w żołądek gdy jest głodne.
I co by było dalej, gdybyśmy powiedzieli tak, zakańczamy ciążę. Byłby wywołany poród, łzy, załatwianie formalności pogrzebowych, łzy, pogrzeb, łzy, żałoba, która dla mnie nigdy by się nie skończyła, czyli do końca życia łzy, łzy i łzy.
Postanowiliśmy, że damy córce szansę. Broń się Mała i walcz!!!

10.01.2014 odbył się pierwszy zabieg wewnątrzmaciczny. Jagodzi założono tzw. shunt. 

Po weekendzie w poniedziałek miałam USG. W główce pojawiła się tkanka mózgowa, komory boczne były tylko lekko poszerzone.

Zabieg się udał. Teraz pozostało robić kolejne USG i monitorować komory. Ale jest dobrze. Jesteśmy szczęśliwi.

Dzidzi, jesteś??

Dwa dni później przestałam czuć ruchy Jagodzi.
Pojechaliśmy do szpitala na Rakowską.
W ciągu 5 min leżałam już na izbie na położnictwie. Podłączyli mi KTG. Byłam pewna, że nic nie będzie słychać... ale usłyszałam bicie serduszka Jagódki.
Był to najcudowniejszy dźwięk na świecie. Ona żyje!!! Ten stres jej nie zabił.
Nie wiedziałam czy płaczę ze szczęścia, czy z powodu tego, że nasz dramat trwa dalej. Miałam taki mętlik w głowie. Głupie myśli przeplatały się z dobrymi.
Nie chciałam tam zostać nawet na jedną noc.
Po godzinie pojechaliśmy do domu.

I co dalej???

Jechaliśmy w poniedziałek do Łodzi z już spakowaną torbą do szpitala, więc po ogarnięciu się poszliśmy po skierowanie i trafiłam na oddział Kliniki Położnictwa i Ginekologii ICZMP.
Nie wiedzieliśmy nic o leczeniu wodogłowia. Ciągle po głowie chodziła mi myśl, że Jagoda nie ma tkanki mózgowej, czyli nie ma mózgu.
Na oddziale były kolejne badania, kolejne USG i kolejne pytania. Każdy zadawał mi pytania o dalszą kontynuację ciąży. Ja nie wiedziałam już co mam robić.
Terminacja ciąży???
Będę cierpiała, ale...

Na decyzję i na zgodę musieliśmy czekać na Prof. G. Krasomskiego. Dopiero w środę się pojawił. Lekarz i pielęgniarka z jego oddziału nakreślili mu sytuację. Miał tylko się zgodzić i jadę na porodówkę.
Na obchodzie mnie olał, a gdy z mężem poszliśmy do jego gabinetu usłyszeliśmy, że " w tym szpitalu dzieci się leczy a nie zabija".

Nie mogłam

Wyszłam na własne żądanie.

Mąż od 16 grudnia ciągle był przy nas. Cały zeszłoroczny i tegoroczny urlop został wykorzystany. Przyjeżdżał do Łodzi o 9 rano, a wychodził po 12 godzinach. Cały czas był przy mnie. To był chyba najgorszy moment, ta niepewność, czekanie na nie wiadomo co.
Po wyjściu ze szpitala chodziliśmy do parku karmić kaczki. Były rozmowy i całe dnie gdzie nie mieliśmy odwagi zacząć tematu.
Przetrwałam ten czas dzięki Niemu, tylko dzięki Niemu.

Grom

I w końcu usłyszeliśmy, że będziemy mieli córeczkę. Czułam, że to będzie dziewczynka, a i tak nie mogłam uwierzyć, że moje marzenia się spełniają. Cudowny mąż i upragniona córeczka. I wszystko jest dobrze.
Ale...
Kiedy na ekranie pokazała się główka dziecka z tyłu na potylicy była widoczna przepuklina. To nas bardzo zaniepokoiło i resztę badania przeleżałam za łzami w oczach. A przed chwilą było zupełnie inaczej.
Lekarka zaczęła oglądać Jagódkę od szyi w dół. Tu było wszystko dobrze, a nawet idealnie. Wróciła do badania główki. Mierzyła, oglądała, sprawdzała. Widziałam, że minę ma niefajną.
Na koniec powiedziała, że po wyniki będziemy musieli przyjechać w poniedziałek (16.12.2013).
Wiedziałam, że jest coś nie tak. Inni rodzice wychodzili z badania ze zdjęciami i opisem, a my wyszliśmy bez niczego, wiedzieliśmy tylko, że to dziewczynka i że jest coś nie tak i to bardzo nie tak.

W poniedziałek na korytarzu sekretarka podała nam dwie kartki. Opis badania i konsultacje.
Opis badania nie był taki okropny, bo wszystko poza główką było dobre.A konsultacja:
" Eutroficzny płód płci żeńskiej 22,4 hbd (OM) / 22,0 hbd (USG) ... z wodogłowiem i przepukliną mózgową okolicy potylicznej oraz znacznym ubytkiem tkanki mózgowej oraz śladową TR i wysiekiem w osierdziu, co sugeruje rozpoczynającą się infekcję płodu.
Ze względu na obraz ultrasonograficzny OUN rokowanie dla dalszego rozwoju płodu i noworodka niepomyślne.
Proponujemy:
- zakończenie ciąży na obecnym etapie ciąży ze względu na ciężką źle rokującą dla dalszego rozwoju płodu i noworodka wadę,
- w razie podjęcia decyzji o kontynuacji ciąży:
  - rozważenie leczenia in utero ( odbarczenie wodogłowia? - po konsultacji u Prof. K. Szaflika)"

Nogi się pode mną ugięły...

Jeszcze nie wiemy

Równo dziesięć miesięcy temu byliśmy na USG połówkowym. Czekałam na to badanie, bo w końcu mieliśmy poznać płeć " Maniuni", a był to już 22 tc.

Po długim czekaniu w kolejce w końcu przyszła nasza kolej.
Zanim zaczęło się badanie powiedziałam, że na początku poprosimy o płeć dzieciątka, bo przy żadnym badaniu nie można było stwierdzić, kogo mam w brzuszku.

Jak to się zaczęło.

Zaczęło się pięknie.

Dwie czerwone kreski na teście ciążowym. Radość i niedowierzanie. Tak długo na to czekaliśmy.

1 września cała rodzina się cieszyła. Jedni bardziej, drudzy trochę mniej...

W październiku już z ładnie zaokrąglonym brzuszkiem dumnie spacerowałam. Biło ode mnie szczęście na kilometr. Czekaliśmy do kwietnia, bo wtedy " Maniunia " miał/a się urodzić.

Kolejne badanie, kolejne USG wypadały rewelacyjnie.